Στο συγκεκριμένο άρθρο, θα διαβάσετε την άποψη για το στοίχημα από τον "ierofantis", μέλος του infobeto, που μας καταθέτει το δικό του σκεπτικό και εμπειρία για το στοίχημα:
Πριν από καμιά 30αριά χρόνια στην εποχή του ‘’παράνομου’’ τζόγου, είχα εφαρμόσει με επιτυχία ένα σχέδιο. Είχα διαλέξει τις ομάδες βουνά από τα κυριότερα πρωταθλήματα, κι έκανα ένα παρολί τριών αγώνων με απόδοση κοντά ή και παραπάνω από τα δύο φράγκα.
Πιο συγκεκριμένα, από αρχές Σεπτέμβρη και μέχρι τα Χριστούγεννα, είχα βγάλει ένα εκατομμύριο παλιές καλές δραχμές, με πονταρίσιες των εκατό χιλιάδων δραχμών. Το παρολί το έστελνα στον νταραβερτζή κάθε Σ/Κ και κάθε φορά που έπαιζαν Ευρωπαϊκά κύπελα μεσοβδόμαδα. (Το κουπόνι το έβαζε το 12Χ στην τελευταία σελίδα και η εταιρεία λεγόταν Άτλας, αν θυμάμαι καλά.)
Ο νταραβερτζής λοιπόν (κύριος με τα όλα του, αφού πλήρωνε επιτόπου), άρχισε να μου χαλάει το μυαλό. Μου έλεγε τότε, ‘’αφού κατέχεις το άθλημα, γιατί δεν κάνεις κι άλλα κόλπα, να κονομήσεις παραπάνω;‘’. Με τα πολλά άρχισα να παίζω και κάτι απίθανες Αλόστ, Κομποστέλλα (αλήθεια τι κάνουν αυτές οι ψυχές; )και κάτι πιο απίθανες Τερνάνα και Τέννις Ουνιόν Βερολίν.
Στο τέλος της ποδοσφαιρικής χρονιάς, είχα χάσει τα κέρδη μου, κι ευτυχώς είχα τα δικά μου λεφτά απείραχτα.
Ο νταραβερτζής που έλεγα πιο πάνω, σαν καλός επιχειρηματίας που ήταν, (καμία σχέση με τον τότε ΟΠΑΠ), το καλοκαίρι που είχαμε δύο-τρεις εβδομάδες off και μέχρι ν’ αρχίσουν τα πρωταθλήματα ξανά, έκανε ένα μπάρμπεκιου πάρτυ για να ευχαριστήσει την εκλεκτή πελατεία του. Έδωσε και σε μένα πρόσκληση (πράγμα που με ξάφνιασε, γιατί οι υπόλοιπες προσκλήσεις πήγαν σε αρκετά ‘’χοντρούς’’ παίχτες), και φυσικά έδωσα το παρόν. Είχαμε και αρκετούς ονομαστούς ομοτράπεζους, που τώρα μερικοί έχουν γίνει ‘’ιερές αγελάδες’’ του χώρου.
Κάποια στιγμή ο νταραβερτζής με πλησίασε και με πήρε στην άκρη. Κατόπιν ήρθε κι ένας πασίγνωστος γκουρού του αθλήματος κι αφού έγιναν οι συστάσεις, πιάσαμε κουβέντα. Εκεί τους εξήγησα το σκεπτικό μου όσον αφορά το στοίχημα πάνω στις ομάδες βουνά, καθώς και την πληροφόρηση που είχα, αφού ήμουν από τους πρώτους με σύνδεση ίντερνετ και δορυφορική τηλεόραση (τον βετεράνο Nokia 6000) και 1,80 πιάτο το 1996 παρακαλώ).
Υπήρξαν διαφωνίες και αντιπαραθέσεις, αφού ο γκουρού υποστήριζε ότι ‘’καλύτερα να πιάσω μια φορά ένα φορτωμένο παρολί των 15 μονάδων, παρά να κυνηγώ τις Ρεάλ και Μπάγιερν κάθε Κυριακή’’. Κι εγώ να του ανταπαντώ, ‘’περί ορέξεως κολοκυθόπιτα’’. Θυμάμαι είχα γυρίσει προς τον νταραβερτζή και τον είχα ρωτήσει, ποιοι από τους παίχτες κερδίζουν περισσότερες φορές, αυτοί που παίζουν τα βουνά ή αυτοί που παίζουν τις Κομποστέλλες; Για να συμφωνήσει μαζί μου.
Τέλος πάντων το παιχνίδι μου συνεχίστηκε πάνω στα βουνά τα επόμενα χρόνια και το κέρδος μου ήταν μια ‘’πάπια’’ που της είχα δώσει το χαϊδευτικό Σούκερ και κάτι χλιδάτες διακοπές στην Κρήτη στον Άγιο Νικόλαο.
Φτάνω και στο συμπέρασμα. Απ’ όλες τις ομάδες και τα παιχνίδια που υπάρχουν κάθε βδομάδα στο κουπόνι αγαπητέ φίλε τζογαδόρε, διέγραψε όλα τα λίμα και συγκεντρώσου στα θηρία κάθε πρωταθλήματος. Τη Barca και τη Ρεάλ, τον Άγιαξ και την PSV. Ένα μικρό παρολί κάθε βδομάδα και μπόλικη μελέτη και περισυλλογή.
Κλείνω με την υπενθύμιση του πρώτου και βασικού κανόνα του τζόγου. Για να κερδίσεις εσύ λεφτά φίλε συναγωνιστή και συνοδοιπόρε κουμαρτζή, κάποιος άλλος πρέπει να χάσει.
Πριν από καμιά 30αριά χρόνια στην εποχή του ‘’παράνομου’’ τζόγου, είχα εφαρμόσει με επιτυχία ένα σχέδιο. Είχα διαλέξει τις ομάδες βουνά από τα κυριότερα πρωταθλήματα, κι έκανα ένα παρολί τριών αγώνων με απόδοση κοντά ή και παραπάνω από τα δύο φράγκα.
Πιο συγκεκριμένα, από αρχές Σεπτέμβρη και μέχρι τα Χριστούγεννα, είχα βγάλει ένα εκατομμύριο παλιές καλές δραχμές, με πονταρίσιες των εκατό χιλιάδων δραχμών. Το παρολί το έστελνα στον νταραβερτζή κάθε Σ/Κ και κάθε φορά που έπαιζαν Ευρωπαϊκά κύπελα μεσοβδόμαδα. (Το κουπόνι το έβαζε το 12Χ στην τελευταία σελίδα και η εταιρεία λεγόταν Άτλας, αν θυμάμαι καλά.)
Ο νταραβερτζής λοιπόν (κύριος με τα όλα του, αφού πλήρωνε επιτόπου), άρχισε να μου χαλάει το μυαλό. Μου έλεγε τότε, ‘’αφού κατέχεις το άθλημα, γιατί δεν κάνεις κι άλλα κόλπα, να κονομήσεις παραπάνω;‘’. Με τα πολλά άρχισα να παίζω και κάτι απίθανες Αλόστ, Κομποστέλλα (αλήθεια τι κάνουν αυτές οι ψυχές; )και κάτι πιο απίθανες Τερνάνα και Τέννις Ουνιόν Βερολίν.
Στο τέλος της ποδοσφαιρικής χρονιάς, είχα χάσει τα κέρδη μου, κι ευτυχώς είχα τα δικά μου λεφτά απείραχτα.
Ο νταραβερτζής που έλεγα πιο πάνω, σαν καλός επιχειρηματίας που ήταν, (καμία σχέση με τον τότε ΟΠΑΠ), το καλοκαίρι που είχαμε δύο-τρεις εβδομάδες off και μέχρι ν’ αρχίσουν τα πρωταθλήματα ξανά, έκανε ένα μπάρμπεκιου πάρτυ για να ευχαριστήσει την εκλεκτή πελατεία του. Έδωσε και σε μένα πρόσκληση (πράγμα που με ξάφνιασε, γιατί οι υπόλοιπες προσκλήσεις πήγαν σε αρκετά ‘’χοντρούς’’ παίχτες), και φυσικά έδωσα το παρόν. Είχαμε και αρκετούς ονομαστούς ομοτράπεζους, που τώρα μερικοί έχουν γίνει ‘’ιερές αγελάδες’’ του χώρου.
Κάποια στιγμή ο νταραβερτζής με πλησίασε και με πήρε στην άκρη. Κατόπιν ήρθε κι ένας πασίγνωστος γκουρού του αθλήματος κι αφού έγιναν οι συστάσεις, πιάσαμε κουβέντα. Εκεί τους εξήγησα το σκεπτικό μου όσον αφορά το στοίχημα πάνω στις ομάδες βουνά, καθώς και την πληροφόρηση που είχα, αφού ήμουν από τους πρώτους με σύνδεση ίντερνετ και δορυφορική τηλεόραση (τον βετεράνο Nokia 6000) και 1,80 πιάτο το 1996 παρακαλώ).
Υπήρξαν διαφωνίες και αντιπαραθέσεις, αφού ο γκουρού υποστήριζε ότι ‘’καλύτερα να πιάσω μια φορά ένα φορτωμένο παρολί των 15 μονάδων, παρά να κυνηγώ τις Ρεάλ και Μπάγιερν κάθε Κυριακή’’. Κι εγώ να του ανταπαντώ, ‘’περί ορέξεως κολοκυθόπιτα’’. Θυμάμαι είχα γυρίσει προς τον νταραβερτζή και τον είχα ρωτήσει, ποιοι από τους παίχτες κερδίζουν περισσότερες φορές, αυτοί που παίζουν τα βουνά ή αυτοί που παίζουν τις Κομποστέλλες; Για να συμφωνήσει μαζί μου.
Τέλος πάντων το παιχνίδι μου συνεχίστηκε πάνω στα βουνά τα επόμενα χρόνια και το κέρδος μου ήταν μια ‘’πάπια’’ που της είχα δώσει το χαϊδευτικό Σούκερ και κάτι χλιδάτες διακοπές στην Κρήτη στον Άγιο Νικόλαο.
Φτάνω και στο συμπέρασμα. Απ’ όλες τις ομάδες και τα παιχνίδια που υπάρχουν κάθε βδομάδα στο κουπόνι αγαπητέ φίλε τζογαδόρε, διέγραψε όλα τα λίμα και συγκεντρώσου στα θηρία κάθε πρωταθλήματος. Τη Barca και τη Ρεάλ, τον Άγιαξ και την PSV. Ένα μικρό παρολί κάθε βδομάδα και μπόλικη μελέτη και περισυλλογή.
Κλείνω με την υπενθύμιση του πρώτου και βασικού κανόνα του τζόγου. Για να κερδίσεις εσύ λεφτά φίλε συναγωνιστή και συνοδοιπόρε κουμαρτζή, κάποιος άλλος πρέπει να χάσει.
