Ο μεγαλύτερος εχθρός του κέρδους, είναι η απληστία. Αυτός είναι ο απαράβατος κανόνας που διέπει όλους τους τομείς του εμπορίου. Στο στοίχημα ειδικότερα, τον εχθρό αυτόν τον συναντάμε καθημερινώς και παίζουμε πασούλες, όπως ο Τραϊανός με τον Sotis, στο Ευρωπαϊκό της Αυστρίας, με τα γνωστά επακόλουθα.
Συνήθως ένας σωστός και μελετημένος παίχτης, βάζει όρια και κανόνες στο παιχνίδι του. Κι όσο είναι νέος στην πιάτσα, κι έχει καθαρό μυαλό, τ’ αποτελέσματα τον δικαιώνουν.
Το παιχνίδι μπορεί να χαθεί, μετά από την συνεχή και αδιάκοπη ενασχόληση με το ‘’άθλημα’’. Αυτό γίνεται για δύο λόγους κυρίως.
Πρώτον, γιατί ο παίχτης σκέφτεται πως αφού κερδίζει κατά κανόνα, γιατί να μην αυξήσει το ποντάρισμά του, ώστε να αποκομίσει περισσότερα κέρδη και δεύτερον, γιατί εθίζεται στον τζόγο, με αποτέλεσμα να παίζει ό,τι να ‘ναι. Σ’ αυτήν την περίπτωση ο στόχος είναι ν’ ανέβει η αδρεναλίνη στο αίμα και όχι το κέρδος σαν ζητούμενο.
Στην πρώτη περίπτωση, το ποντάρισμα πρέπει να είναι σταθερό με ευλάβεια και συνέπεια. Ο χρονικός ορίζοντας και τα υπολογιζόμενα κέρδη, δεν πρέπει να μεταβάλλεται από βδομάδα σε βδομάδα. Αλλιώς μιλάμε για αρπακόλλα, κι όχι για μελετημένο και σώφρονα παίχτη.
Στη δεύτερη περίπτωση υπάρχει μια ιστορία αληθινή (σύμφωνα με τα γραφόμενα του ‘’αποδυτηριάκια’’ στο Φίλαθλο…), κάπου από τα μέσα του ’80.
Ένας τζογαδόρος της ρουλέτας, ανέβηκε στην Πάρνηθα να ρίξει τη μπίλια. Στην πρώτη ριξιά του κάθεται το νούμερο και σηκώνει όλο το τραπέζι. Αμέσως πάει στο ταμείο κι εξαργυρώνει τις μάρκες, μπαίνει στο αυτοκίνητο και τραβάει πίσω για το σπίτι.
Σ’ ένα φανάρι όμως σταματά και ψιλοσκέφτεται μερικά πράγματα. Ότι δεν έπαιξε πολύ και ότι δεν υπήρξε εναλλαγή συναισθημάτων. Με λίγα λόγια, αδρεναλίνη μηδέν.
Ξαναγύρισε λοιπόν στο ‘’ναό’’ και η συνέχεια είναι γνωστή. Ταπί και ψύχραιμος.
Συμπέρασμα. Μην αφήνετε να σας κυριεύσουν διάφορα συναισθήματα στον τζόγο. Όσο μπορείτε να έχετε καθαρό μυαλό και να προχωράτε μόνο βάσει σχεδίου. Γιατί όταν θέλετε να πάρετε πολλά, ποντάροντας λίγα, αυτό είναι τζόκερ.
Υπάρχει ο δεύτερος κανόνας που λέει ότι, ‘’πολλά βάζεις, πολλά παίρνεις’’ και φυσικά το αντίθετο, πολλά βάζεις, πολλά χάνεις. Όλα όμως είναι μέρος του παιχνιδιού, αρκεί να υπάρχει σχέδιο, οργάνωση και χειρουργική ακρίβεια στην εκτέλεσή του.
Συνήθως ένας σωστός και μελετημένος παίχτης, βάζει όρια και κανόνες στο παιχνίδι του. Κι όσο είναι νέος στην πιάτσα, κι έχει καθαρό μυαλό, τ’ αποτελέσματα τον δικαιώνουν.
Το παιχνίδι μπορεί να χαθεί, μετά από την συνεχή και αδιάκοπη ενασχόληση με το ‘’άθλημα’’. Αυτό γίνεται για δύο λόγους κυρίως.
Πρώτον, γιατί ο παίχτης σκέφτεται πως αφού κερδίζει κατά κανόνα, γιατί να μην αυξήσει το ποντάρισμά του, ώστε να αποκομίσει περισσότερα κέρδη και δεύτερον, γιατί εθίζεται στον τζόγο, με αποτέλεσμα να παίζει ό,τι να ‘ναι. Σ’ αυτήν την περίπτωση ο στόχος είναι ν’ ανέβει η αδρεναλίνη στο αίμα και όχι το κέρδος σαν ζητούμενο.
Στην πρώτη περίπτωση, το ποντάρισμα πρέπει να είναι σταθερό με ευλάβεια και συνέπεια. Ο χρονικός ορίζοντας και τα υπολογιζόμενα κέρδη, δεν πρέπει να μεταβάλλεται από βδομάδα σε βδομάδα. Αλλιώς μιλάμε για αρπακόλλα, κι όχι για μελετημένο και σώφρονα παίχτη.
Στη δεύτερη περίπτωση υπάρχει μια ιστορία αληθινή (σύμφωνα με τα γραφόμενα του ‘’αποδυτηριάκια’’ στο Φίλαθλο…), κάπου από τα μέσα του ’80.
Ένας τζογαδόρος της ρουλέτας, ανέβηκε στην Πάρνηθα να ρίξει τη μπίλια. Στην πρώτη ριξιά του κάθεται το νούμερο και σηκώνει όλο το τραπέζι. Αμέσως πάει στο ταμείο κι εξαργυρώνει τις μάρκες, μπαίνει στο αυτοκίνητο και τραβάει πίσω για το σπίτι.
Σ’ ένα φανάρι όμως σταματά και ψιλοσκέφτεται μερικά πράγματα. Ότι δεν έπαιξε πολύ και ότι δεν υπήρξε εναλλαγή συναισθημάτων. Με λίγα λόγια, αδρεναλίνη μηδέν.
Ξαναγύρισε λοιπόν στο ‘’ναό’’ και η συνέχεια είναι γνωστή. Ταπί και ψύχραιμος.
Συμπέρασμα. Μην αφήνετε να σας κυριεύσουν διάφορα συναισθήματα στον τζόγο. Όσο μπορείτε να έχετε καθαρό μυαλό και να προχωράτε μόνο βάσει σχεδίου. Γιατί όταν θέλετε να πάρετε πολλά, ποντάροντας λίγα, αυτό είναι τζόκερ.
Υπάρχει ο δεύτερος κανόνας που λέει ότι, ‘’πολλά βάζεις, πολλά παίρνεις’’ και φυσικά το αντίθετο, πολλά βάζεις, πολλά χάνεις. Όλα όμως είναι μέρος του παιχνιδιού, αρκεί να υπάρχει σχέδιο, οργάνωση και χειρουργική ακρίβεια στην εκτέλεσή του.
