Σαμιωτάκης Μιχάλης
Αμερικάνικο Ποδόσφαιρο (American Football)
Τα τελευταία χρόνια συνδρομητικό κανάλι συνηθίζει να προβάλλει τους αγώνες play-off του αμερικανικού πρωταθλήματος. Μιας και η ημερομηνία του μεγάλου τελικού (Super Bowl) πλησιάζει (7 Φεβρουαρίου) ας δούμε λίγα πράγματα για το άθλημα που κάνει τους υπερατλαντικούς φίλους μας να αποκαλούν με διαφορετικό όρο (soccer) και όχι όπως ο υπόλοιπος κόσμος (football) το αγαπημένο μας ποδόσφαιρο.
ΙΣΤΟΡΙΑ
Σύμφωνα με σχετικούς ιστορικούς το Αμερικάνικο ποδόσφαιρο έχει τις ρίζες του στο αγγλικό ράγκμπι ενώ θεωρείται και ξάδερφος του δικού μας ποδοσφαίρου.
Στα μέσα του 1800 στο πανεπιστήμιο του Princeton οι φοιτητές έπαιζαν ένα παιχνίδι που ονομαζόταν ''ballown''. Σιγά σιγά με επαφές με άλλα πανεπιστήμια που το καθένα προσέθετε κάποιο χαρακτηριστικό και με την επιρροή του Βάλτερ Καμπ που θεωρείται ο επινοητής του Αμερικανικού ποδοσφαίρου το άθλημα πήρε μια μορφή κοντά στη σημερινή. Το 1895 καταγράφεται το πρώτο επαγγελματικό συμβόλαιο ενώ το 1920 ιδρύθηκε η Αμερικάνικη Ομοσπονδία Επαγγελματικού Ποδοσφαίρου όπου δύο χρόνια αργότερα έφτιαξε το Εθνικό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου(NFL) που υφίσταται μέχρι σήμερα. Κορυφαίος αγώνας όλων των εποχών θεωρείται ο τελικός του 1958 ανάμεσα στους Μπάλτιμορ Κολτς(προγόνους των φετινών διεκδικητών) και τους Νιου Γιορκ Τζάιαντς στο Γιάνκι Στάντιουμ όπου μεταδόθηκε ζωντανά από το NBC και θεωρείται ότι βοήθησε στη τεράστια μετέπειτα τηλεοπτική επιτυχία.
ΒΑΣΙΚΟΙ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΙ
Κάθε γήπεδο έχει μήκος 360 ποδών(120 γιάρδες) και πλάτος 160.Κάθε ομάδα υπερασπίζεται στη μία άκρη μία περιοχή που λέγεται ''εντ-ζόουν'' και επιτίθεται στην αντίπαλη. Σε κάθε ''εντ-ζόουν'' υπάρχει ένα μεγάλο μεταλλικό κατασκέυασμα σαν γιγαντιαία σφεντόνα το τέρμα. Η ομάδα που επιτίθεται έχει ως στόχο να βρεθεί η μπάλα στην αντίπαλη ''εντ-ζόουν'' αλλά να βρίσκεται σε χέρια παίχτη της. Καθώς επιτίθεται οφείλει να διανύει απόσταση 10 γιάρδων με μάξιμουμ 4 προσπαθειών(των λεγόμενων ντάουνς). Αν δεν το επιτύχει η κατοχή πηγαίνει στην αντίπαλη ομάδα. Κάθε ομάδα μπορεί να διανύσει γιάρδες με δύο τρόπους, είτε με ''ράσινγκ'' παιχνίδι (τη μπάλα παίρνει ένας γρήγορος ευέλικτος και δυνατός παίκτης με πάσα εξ'επαφής και προσπαθεί να αποφύγει όσους παραπάνω αντιπάλους μπορεί και να κερδίσει όση απόσταση παραπάνω γίνεται) είτε με παιχνίδι «πάσινγκ»(ο «κουόρτερ-μπακ» εγκέφαλος της ομάδας, γι'αυτό και στις ταινίες τα έχει με την πιο όμορφη μαζορέτα μέχρι να του τη φάει ο γυαλάκιας ήρωας, με μία μακρινή πάσα προσπαθεί να βρει ελεύθερο συμπαίκτη προς την περιοχή του αντιπάλου). Αν η πάσα δεν καταλήξει σε χέρια παίκτη αλλά στο έδαφος θεωρείται ανολοκλήρωτη και το παιχνίδι επαναλαμβάνεται από το ίδιο σημείο με τους επιτιθέμενους να έχουν χάσει μία απόπειρα ''ντάουν''. Αν η πάσα όσο είναι στον αέρα φτάσει σε χέρια αμυνομένου θεωρείται κλέψιμο και η κατοχή αλλάζει. Επίσης αν γλιστρήσει από χέρια επιτιθέμενου στο έδαφος (''φαμπλ'') θεωρείται διεκδικούμενη.
Οι αμυνόμενοι μπορούν να σταματήσουν με ''τάκλιν'' τους επιτιθέμενους δηλαδή να τους ακινητοποιήσουν στο έδαφος πέφτοντας πάνω τους με τα χέρια προτεταμένα.
Αν τέλος πάντων η μπάλα φτάσει στην «εντ-ζόουν» του αντιπάλου έχουμε σκοράρισμα ''τατς-ντάουν'' το οποίο μετράει για 6 πόντους και ακολουθείται είτε από ένα κοντινό σουτ που η μπάλα οφείλει να περάσει ανάμεσα από το τέρμα που προαναφέραμε και μετράει για 1 πόντο είτε από προσπάθεια να ξαναβρεθεί η μπάλα στην ''εντ-ζόουν'' με μία και μόνη απόπειρα κι αν πετύχει δίνει 2 πόντους(κονβέρσιον). Επίσης αν μία ομάδα πλησιάζει στην αντίπαλη περιοχή και δυσκολεύεται να συνεχίσει(η 4<sup>η</sup> απόπειρα-προσπάθεια συνήθως είναι επιστροφή της μπάλας στον αντίπαλο με ένα ελεύθερο χτύπημα) μπορεί να δοκιμάσει ''φιλντ-γκολ'' (μακρινό σουτ που στόχο έχει και πάλι η μπάλα να περάσει μέσα από το τέρμα) και αν είναι επιτυχημένο δίνει 3 πόντους.
Υπάρχει πλήθος άλλων κανόνων που δε θα ήταν σκόπιμο να αναφερθούν εδώ. Οφείλουμε να σημειώσουμε πως κάθε ομάδα αποτελείται από 11 παίχτες στο γήπεδο. Η επιθετική ομάδα κάθε συλλόγου αποτελείται από τελείως διαφορετικούς παίκτες από την αμυντική (έχουν και διαφορετικό ειδικό προπονητή) ενώ υπάρχουν και «σπέσιαλ» ομάδες που αναλαμβάνουν ειδικές αποστολές (επιστροφή σέντρας ή φιλντ-γκολ κλπ). Πάντως η τακτική και τα συστήματα έχουν ιδιαίτερη σημασία γι'αυτό και οι προπονητές φοράνε ακουστικά με τα οποία συνεννοούνται με ειδικούς συνεργάτες τους ανά το στάδιο που τους ενημερώνουν πως παρατάσσεται η αντίπαλη ομάδα.
ΦΕΤΙΝΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ
Ο ετήσιος τελικός του κάθε πρωταθλήματος (super bowl) θεωρείται το κορυφαίο τηλεοπτικό γεγονός καθώς συγκεντρώνει περισσότερη τηλεθέαση από οποιοδήποτε τελικό άλλου πρωταθλήματος. Αυτό συμβαίνει και γιατί, όπως και όλα τα πλέι-οφ άλλωστε, πρόκειται για έναν και μόνο αγώνα και όχι εκατέρωθεν στις έδρες των ομάδων όπως συμβαίνει π.χ. στο μπάσκετ. Στο φετινό τελικό που διεξάγεται στο ουδέτερο «Σαν Λάιφ Στάντιουμ» του Μαϊάμι αναμετρώνται οι Νιου Όρλεαν Σεντς με τους Ιντιανάπολις Κολτς. Οι τελευταίοι, που στηρίζονται στον σταρ κουόρτερμπακ Πέιτον Μάνινγκ(του οποίου ο πατέρας είχε κάνει μεγάλη καριέρα στους προσεχείς αντιπάλους του), θεωρούνται το φετινό και φαβορί μετρούν 2 κατακτήσεις από το 1967 που ήταν η πρώτη χρονιά που ο τελικός ονομάστηκε ''σούπερ-μπόουλ'' (μετά την ένωση των 2 κορυφαίων διοργανώσεων). Για τους «Αγίους» της Νέας Ορλεάνης που καθοδηγούνται από τον Ντριου Μπρις θα είναι η παρθενική εμφάνιση.
ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ ΕΚΤΟΣ ΑΜΕΡΙΚΗΣ
Το ότι στην Ελλάδα το συγκεκριμένο άθλημα είναι παντελώς άγνωστο δεν σημαίνει ότι ισχύει το ίδιο και για τον υπόλοιπο κόσμο.
Οργανωμένα πρωταθλήματα υπάρχουν σε χώρες όπως η Ιαπωνία, η Νέα Ζηλανδία, το Μεξικό αλλά και στην Ευρώπη σε χώρες όπως η Αγγλία, η Ισπανία, η Γερμανία, η Νορβηγία και η Ουγγαρία. Η Αμερικάνικη Ομοσπονδία προσπαθεί να κάνει το άθλημα ευρύτερα γνωστό ενώ έχει διεξαχθεί και Παγκόσμιο Κύπελλο 3 φορές( κάθε 4 χρόνια) με την Ιαπωνία να μετρά 2 κατακτήσεις το 1999 και το 2003 και την Αμερικάνικη Εθνική Ομάδα που δεν είχε συμμετάσχει στα 2 πρώτα να κατακτά το τελευταίο το 2007.
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑ
Κι όμως τουλάχιστον δύο Έλληνες παίκτες έχουν περάσει στην ιστορία λόγω της παρουσίας τους στα γήπεδα του αμερικανικού ποδοσφαίρου.
Ο Κρις Φαρασόπουλος γεννημένος στον Πειραιά στα τέλη της δεκαετίας του 1940 επιλέχτηκε στον τρίτο γύρο του ντραφτ του 1971 και για μια τριετία αγωνίστηκε με επιτυχία τόσο στους Τζετς της Νέας Υόρκης όσο και στους Σεντς της Νέας Ορλεάνης.
Τρεις δεκαετίες πριν, ο καταγόμενος από την Ικαρία Γκουστ Ζάρνας αγωνίστηκε στους Σικάγο Μπέαρς και τους Γκριν Μπέι Πάκερς. Μάλιστα το 1975(25 χρόνια πριν το θάνατό του) μπήκε στο «Χολ οφ Φέιμ» του κολεγιακού φούτμπολ για τις επιδόσεις του με τη φανέλα του Πανεπιστημίου της πολιτείας του Οχάιο.
ΣΠΟΥΔΑΙΟΙ ΠΑΙΚΤΕΣ
Είναι δύσκολο να ξεχωρίσει κανείς κάποιους από τους σπουδαίους παίκτες που πέρασαν από τα αμερικανικά γήπεδα. Όμως δύο χρήζουν ειδικής αναφοράς.
Το 2002 το περιοδικό «Sporting News» δημοσίευσε μια λίστα με τους 100 κορυφαίους παίκτες στην ιστορία του Αμερικανικού Ποδοσφαίρου σύμφωνα με τη γνώμη αρκετών ειδικών.
Στη κορυφή φιγουράριζε το όνομα του Τζέιμς Ναθάνιελ Μπράουν ή γνωστότερου ως Τζιμ Μπράουν. Ο Μπράουν αγωνίστηκε για μια οχταετία στην ομάδα του Κλίβελαντ και αποσύρθηκε έτσι απλά πάνω στο απόγειο της καριέρας του. Όσοι τον αντιμετώπισαν τον χαρακτηρίζουν απλά «άπιαστο» καθώς είναι ο μοναδικός παίκτης που στατιστικά «έτρεχε» με τη μπάλα στα χέρια(ο δυνατός και ευέλικτος παίκτης που λέγαμε) πάνω από 100 γιάρδες ανά παιχνίδι. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε πως θεωρείται ένας από τους υπέρτατους αθλητές που έβγαλε ποτέ η Αμερική ανεξαρτήτως σπορ. Μάλιστα ασχολήθηκε και με την ηθοποιία(σημαντικότερη στιγμή η συμμετοχή του στο επικό φιλμ «Και οι 12 ήταν καθάρματα»).
Βέβαια δεν μπορούμε να μην αναφερθούμε και στον μεγαλύτερο «κουόρτερμπακ» που δεν είναι άλλος από τον θρυλικό Τζο Μοντάνα. Η ψυχραιμία με την οποία μοίραζε τη μπάλα στο τέλος του παιχνιδιού ήταν παροιμιώδης. Θεωρείται πως με τις πάσες του στη τελευταία περίοδο γύρισε πάνω από 30 ματς κατά τη διάρκεια της 12ετούς_1979-1992) καριέρας του με τους Φόρτι Νάινερς του Σαν Φρανσίσκο τους οποίους οδήγησε στην κατάκτηση τεσσάρων πρωταθλημάτων(1981,1984,1988,1989).
ΘΕΤΙΚΑ ΚΑΙ ΑΡΝΗΤΙΚΑ ΓΙΑ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΤΟ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ ΔΗΜΟΦΙΛΕΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
ΘΕΤΙΚΑ(+)
Α)Με το ρόστερ κάθε ομάδας να απαρτίζεται από 30-40 παίκτες τουλάχιστον, σε κάθε μεταγραφική περίοδο οι οπαδοί θα έκαναν πάρτι με το μεγάλο αριθμό μεταγραφών της ομάδας τους ενώ οι αθλητικές εφημερίδες θα έβγαιναν σε μέγεθος τηλεφωνικού καταλόγου για να καλύψουν όλα τα σενάρια.
Β)Με την εξάρτηση που φοράνε οι παίκτες σε αυτό το σπορ, κράνος και προστατευτικά, ότι και να τους πετάνε οι ''αγνοί'' φίλαθλοι κέρματα, αναπτήρες, σιφόνια, επιτέλους δε θα υπάρχει κίνδυνος τραυματισμού και η πολιτεία θα νιώθει περήφανη για το έργο της.
Γ) Όπως είπαμε κάθε ομάδα έχει έναν κεντρικό προπονητή και διαφορετικούς για άμυνα και επίθεση οπότε οι εκπομπές λόγου με τηλεφωνήματα στο ραδιόφωνο θα γινόντουσαν οκτάωρες προκειμένου κάθε φίλος ομάδας που παίρνει να μπορεί να τοποθετηθεί με την άνεση του για τα λάθη καθενός εκ των τριών προπονητών πέρα από τη γενική ανάλυση του ματς.
Δ)Δεν υπάρχει πέναλτι! Δηλαδή υπάρχει αλλά έχει το νόημα της ποινής που απλά υποχρεώνει την ομάδα να καλύψει παραπάνω γιάρδες. Οπότε άτιμο κοράκι όπως και να νιώθεις στο «Φαληρικό στάδιο» να δω τι θα επινοήσεις...
Ε)Η ανάλυση της τακτικής από μεγάλες προσωπικότητες άλλων χώρων θα μπορούσε να έχει μεγάλο ενδιαφέρον. Δηλαδή :
-Ήμαρτον ρε παιδί μου, μου βάζει το γουάιντ ρισίβερ πάνω στον ασβέστη, βάλτονα ρε στον άξονα να κάνει παπάδες. Ή
-Μα είναι ''τούρτερ-ντακ'' αυτός που έχουν; Αυτός δε μπορεί να πετύχει ελέφαντα στο χολ θα βγάλει και πάσα; Κρέμασμα στο Σύνταγμα θέλει...
ΑΡΝΗΤΙΚΑ(-)
Α) Η εξοικείωση με τους νέους κανονισμούς δε θα είναι εύκολη υπόθεση. Στο πρώτο αγώνα που θα διεξαχθεί και στο πρώτο φυσιολογικό (γι'αυτό το άθλημα σκληρό για τα άλλα) τάκλιν οι μισοί θα ζητάνε απευθείας κόκκινη και οι άλλοι μισοί αντιαθλητικό.
B)Αποκλείει κανείς με το παρελθόν μας σα χώρα που ακόμα και μέλη της κυβέρνησης έχουν μπει στο στόχαστρο παρόμοιων ενεργειών πως δε θα υπάρξουν προσπάθειες κι επιτυχία υποκλοπής των συνομιλιών του προπονητή για τα συστήματα;
Γ)Οι διαιτητές σε ορισμένες περιπτώσεις έχουν δικαίωμα να δουν το ριπλέι σε κρίσιμες αποφάσεις και να συσκεφτούν(όχι δεν επιτρέπεται να καθορίσει ο τέταρτος από τις εξέδρες αν μετράει το «τατσντάουν» αυτά μόνο εδώ γίνονται), οπότε θα χαθεί η αγαπημένη ατάκα <<Ο διαιτητής δεν έχει τη δυνατότητα να δει επανάληψη της φάσης>> κι έτσι η Κυριακή μας θα γίνει φτωχότερη.
Αμερικάνικο Ποδόσφαιρο (American Football)
Τα τελευταία χρόνια συνδρομητικό κανάλι συνηθίζει να προβάλλει τους αγώνες play-off του αμερικανικού πρωταθλήματος. Μιας και η ημερομηνία του μεγάλου τελικού (Super Bowl) πλησιάζει (7 Φεβρουαρίου) ας δούμε λίγα πράγματα για το άθλημα που κάνει τους υπερατλαντικούς φίλους μας να αποκαλούν με διαφορετικό όρο (soccer) και όχι όπως ο υπόλοιπος κόσμος (football) το αγαπημένο μας ποδόσφαιρο.
ΙΣΤΟΡΙΑ
Σύμφωνα με σχετικούς ιστορικούς το Αμερικάνικο ποδόσφαιρο έχει τις ρίζες του στο αγγλικό ράγκμπι ενώ θεωρείται και ξάδερφος του δικού μας ποδοσφαίρου.
Στα μέσα του 1800 στο πανεπιστήμιο του Princeton οι φοιτητές έπαιζαν ένα παιχνίδι που ονομαζόταν ''ballown''. Σιγά σιγά με επαφές με άλλα πανεπιστήμια που το καθένα προσέθετε κάποιο χαρακτηριστικό και με την επιρροή του Βάλτερ Καμπ που θεωρείται ο επινοητής του Αμερικανικού ποδοσφαίρου το άθλημα πήρε μια μορφή κοντά στη σημερινή. Το 1895 καταγράφεται το πρώτο επαγγελματικό συμβόλαιο ενώ το 1920 ιδρύθηκε η Αμερικάνικη Ομοσπονδία Επαγγελματικού Ποδοσφαίρου όπου δύο χρόνια αργότερα έφτιαξε το Εθνικό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου(NFL) που υφίσταται μέχρι σήμερα. Κορυφαίος αγώνας όλων των εποχών θεωρείται ο τελικός του 1958 ανάμεσα στους Μπάλτιμορ Κολτς(προγόνους των φετινών διεκδικητών) και τους Νιου Γιορκ Τζάιαντς στο Γιάνκι Στάντιουμ όπου μεταδόθηκε ζωντανά από το NBC και θεωρείται ότι βοήθησε στη τεράστια μετέπειτα τηλεοπτική επιτυχία.
ΒΑΣΙΚΟΙ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΙ
Κάθε γήπεδο έχει μήκος 360 ποδών(120 γιάρδες) και πλάτος 160.Κάθε ομάδα υπερασπίζεται στη μία άκρη μία περιοχή που λέγεται ''εντ-ζόουν'' και επιτίθεται στην αντίπαλη. Σε κάθε ''εντ-ζόουν'' υπάρχει ένα μεγάλο μεταλλικό κατασκέυασμα σαν γιγαντιαία σφεντόνα το τέρμα. Η ομάδα που επιτίθεται έχει ως στόχο να βρεθεί η μπάλα στην αντίπαλη ''εντ-ζόουν'' αλλά να βρίσκεται σε χέρια παίχτη της. Καθώς επιτίθεται οφείλει να διανύει απόσταση 10 γιάρδων με μάξιμουμ 4 προσπαθειών(των λεγόμενων ντάουνς). Αν δεν το επιτύχει η κατοχή πηγαίνει στην αντίπαλη ομάδα. Κάθε ομάδα μπορεί να διανύσει γιάρδες με δύο τρόπους, είτε με ''ράσινγκ'' παιχνίδι (τη μπάλα παίρνει ένας γρήγορος ευέλικτος και δυνατός παίκτης με πάσα εξ'επαφής και προσπαθεί να αποφύγει όσους παραπάνω αντιπάλους μπορεί και να κερδίσει όση απόσταση παραπάνω γίνεται) είτε με παιχνίδι «πάσινγκ»(ο «κουόρτερ-μπακ» εγκέφαλος της ομάδας, γι'αυτό και στις ταινίες τα έχει με την πιο όμορφη μαζορέτα μέχρι να του τη φάει ο γυαλάκιας ήρωας, με μία μακρινή πάσα προσπαθεί να βρει ελεύθερο συμπαίκτη προς την περιοχή του αντιπάλου). Αν η πάσα δεν καταλήξει σε χέρια παίκτη αλλά στο έδαφος θεωρείται ανολοκλήρωτη και το παιχνίδι επαναλαμβάνεται από το ίδιο σημείο με τους επιτιθέμενους να έχουν χάσει μία απόπειρα ''ντάουν''. Αν η πάσα όσο είναι στον αέρα φτάσει σε χέρια αμυνομένου θεωρείται κλέψιμο και η κατοχή αλλάζει. Επίσης αν γλιστρήσει από χέρια επιτιθέμενου στο έδαφος (''φαμπλ'') θεωρείται διεκδικούμενη.
Οι αμυνόμενοι μπορούν να σταματήσουν με ''τάκλιν'' τους επιτιθέμενους δηλαδή να τους ακινητοποιήσουν στο έδαφος πέφτοντας πάνω τους με τα χέρια προτεταμένα.
Αν τέλος πάντων η μπάλα φτάσει στην «εντ-ζόουν» του αντιπάλου έχουμε σκοράρισμα ''τατς-ντάουν'' το οποίο μετράει για 6 πόντους και ακολουθείται είτε από ένα κοντινό σουτ που η μπάλα οφείλει να περάσει ανάμεσα από το τέρμα που προαναφέραμε και μετράει για 1 πόντο είτε από προσπάθεια να ξαναβρεθεί η μπάλα στην ''εντ-ζόουν'' με μία και μόνη απόπειρα κι αν πετύχει δίνει 2 πόντους(κονβέρσιον). Επίσης αν μία ομάδα πλησιάζει στην αντίπαλη περιοχή και δυσκολεύεται να συνεχίσει(η 4<sup>η</sup> απόπειρα-προσπάθεια συνήθως είναι επιστροφή της μπάλας στον αντίπαλο με ένα ελεύθερο χτύπημα) μπορεί να δοκιμάσει ''φιλντ-γκολ'' (μακρινό σουτ που στόχο έχει και πάλι η μπάλα να περάσει μέσα από το τέρμα) και αν είναι επιτυχημένο δίνει 3 πόντους.
Υπάρχει πλήθος άλλων κανόνων που δε θα ήταν σκόπιμο να αναφερθούν εδώ. Οφείλουμε να σημειώσουμε πως κάθε ομάδα αποτελείται από 11 παίχτες στο γήπεδο. Η επιθετική ομάδα κάθε συλλόγου αποτελείται από τελείως διαφορετικούς παίκτες από την αμυντική (έχουν και διαφορετικό ειδικό προπονητή) ενώ υπάρχουν και «σπέσιαλ» ομάδες που αναλαμβάνουν ειδικές αποστολές (επιστροφή σέντρας ή φιλντ-γκολ κλπ). Πάντως η τακτική και τα συστήματα έχουν ιδιαίτερη σημασία γι'αυτό και οι προπονητές φοράνε ακουστικά με τα οποία συνεννοούνται με ειδικούς συνεργάτες τους ανά το στάδιο που τους ενημερώνουν πως παρατάσσεται η αντίπαλη ομάδα.
ΦΕΤΙΝΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ
Ο ετήσιος τελικός του κάθε πρωταθλήματος (super bowl) θεωρείται το κορυφαίο τηλεοπτικό γεγονός καθώς συγκεντρώνει περισσότερη τηλεθέαση από οποιοδήποτε τελικό άλλου πρωταθλήματος. Αυτό συμβαίνει και γιατί, όπως και όλα τα πλέι-οφ άλλωστε, πρόκειται για έναν και μόνο αγώνα και όχι εκατέρωθεν στις έδρες των ομάδων όπως συμβαίνει π.χ. στο μπάσκετ. Στο φετινό τελικό που διεξάγεται στο ουδέτερο «Σαν Λάιφ Στάντιουμ» του Μαϊάμι αναμετρώνται οι Νιου Όρλεαν Σεντς με τους Ιντιανάπολις Κολτς. Οι τελευταίοι, που στηρίζονται στον σταρ κουόρτερμπακ Πέιτον Μάνινγκ(του οποίου ο πατέρας είχε κάνει μεγάλη καριέρα στους προσεχείς αντιπάλους του), θεωρούνται το φετινό και φαβορί μετρούν 2 κατακτήσεις από το 1967 που ήταν η πρώτη χρονιά που ο τελικός ονομάστηκε ''σούπερ-μπόουλ'' (μετά την ένωση των 2 κορυφαίων διοργανώσεων). Για τους «Αγίους» της Νέας Ορλεάνης που καθοδηγούνται από τον Ντριου Μπρις θα είναι η παρθενική εμφάνιση.
ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ ΕΚΤΟΣ ΑΜΕΡΙΚΗΣ
Το ότι στην Ελλάδα το συγκεκριμένο άθλημα είναι παντελώς άγνωστο δεν σημαίνει ότι ισχύει το ίδιο και για τον υπόλοιπο κόσμο.
Οργανωμένα πρωταθλήματα υπάρχουν σε χώρες όπως η Ιαπωνία, η Νέα Ζηλανδία, το Μεξικό αλλά και στην Ευρώπη σε χώρες όπως η Αγγλία, η Ισπανία, η Γερμανία, η Νορβηγία και η Ουγγαρία. Η Αμερικάνικη Ομοσπονδία προσπαθεί να κάνει το άθλημα ευρύτερα γνωστό ενώ έχει διεξαχθεί και Παγκόσμιο Κύπελλο 3 φορές( κάθε 4 χρόνια) με την Ιαπωνία να μετρά 2 κατακτήσεις το 1999 και το 2003 και την Αμερικάνικη Εθνική Ομάδα που δεν είχε συμμετάσχει στα 2 πρώτα να κατακτά το τελευταίο το 2007.
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑ
Κι όμως τουλάχιστον δύο Έλληνες παίκτες έχουν περάσει στην ιστορία λόγω της παρουσίας τους στα γήπεδα του αμερικανικού ποδοσφαίρου.
Ο Κρις Φαρασόπουλος γεννημένος στον Πειραιά στα τέλη της δεκαετίας του 1940 επιλέχτηκε στον τρίτο γύρο του ντραφτ του 1971 και για μια τριετία αγωνίστηκε με επιτυχία τόσο στους Τζετς της Νέας Υόρκης όσο και στους Σεντς της Νέας Ορλεάνης.
Τρεις δεκαετίες πριν, ο καταγόμενος από την Ικαρία Γκουστ Ζάρνας αγωνίστηκε στους Σικάγο Μπέαρς και τους Γκριν Μπέι Πάκερς. Μάλιστα το 1975(25 χρόνια πριν το θάνατό του) μπήκε στο «Χολ οφ Φέιμ» του κολεγιακού φούτμπολ για τις επιδόσεις του με τη φανέλα του Πανεπιστημίου της πολιτείας του Οχάιο.
ΣΠΟΥΔΑΙΟΙ ΠΑΙΚΤΕΣ
Είναι δύσκολο να ξεχωρίσει κανείς κάποιους από τους σπουδαίους παίκτες που πέρασαν από τα αμερικανικά γήπεδα. Όμως δύο χρήζουν ειδικής αναφοράς.
Το 2002 το περιοδικό «Sporting News» δημοσίευσε μια λίστα με τους 100 κορυφαίους παίκτες στην ιστορία του Αμερικανικού Ποδοσφαίρου σύμφωνα με τη γνώμη αρκετών ειδικών.
Στη κορυφή φιγουράριζε το όνομα του Τζέιμς Ναθάνιελ Μπράουν ή γνωστότερου ως Τζιμ Μπράουν. Ο Μπράουν αγωνίστηκε για μια οχταετία στην ομάδα του Κλίβελαντ και αποσύρθηκε έτσι απλά πάνω στο απόγειο της καριέρας του. Όσοι τον αντιμετώπισαν τον χαρακτηρίζουν απλά «άπιαστο» καθώς είναι ο μοναδικός παίκτης που στατιστικά «έτρεχε» με τη μπάλα στα χέρια(ο δυνατός και ευέλικτος παίκτης που λέγαμε) πάνω από 100 γιάρδες ανά παιχνίδι. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε πως θεωρείται ένας από τους υπέρτατους αθλητές που έβγαλε ποτέ η Αμερική ανεξαρτήτως σπορ. Μάλιστα ασχολήθηκε και με την ηθοποιία(σημαντικότερη στιγμή η συμμετοχή του στο επικό φιλμ «Και οι 12 ήταν καθάρματα»).
Βέβαια δεν μπορούμε να μην αναφερθούμε και στον μεγαλύτερο «κουόρτερμπακ» που δεν είναι άλλος από τον θρυλικό Τζο Μοντάνα. Η ψυχραιμία με την οποία μοίραζε τη μπάλα στο τέλος του παιχνιδιού ήταν παροιμιώδης. Θεωρείται πως με τις πάσες του στη τελευταία περίοδο γύρισε πάνω από 30 ματς κατά τη διάρκεια της 12ετούς_1979-1992) καριέρας του με τους Φόρτι Νάινερς του Σαν Φρανσίσκο τους οποίους οδήγησε στην κατάκτηση τεσσάρων πρωταθλημάτων(1981,1984,1988,1989).
ΘΕΤΙΚΑ ΚΑΙ ΑΡΝΗΤΙΚΑ ΓΙΑ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΤΟ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ ΔΗΜΟΦΙΛΕΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
ΘΕΤΙΚΑ(+)
Α)Με το ρόστερ κάθε ομάδας να απαρτίζεται από 30-40 παίκτες τουλάχιστον, σε κάθε μεταγραφική περίοδο οι οπαδοί θα έκαναν πάρτι με το μεγάλο αριθμό μεταγραφών της ομάδας τους ενώ οι αθλητικές εφημερίδες θα έβγαιναν σε μέγεθος τηλεφωνικού καταλόγου για να καλύψουν όλα τα σενάρια.
Β)Με την εξάρτηση που φοράνε οι παίκτες σε αυτό το σπορ, κράνος και προστατευτικά, ότι και να τους πετάνε οι ''αγνοί'' φίλαθλοι κέρματα, αναπτήρες, σιφόνια, επιτέλους δε θα υπάρχει κίνδυνος τραυματισμού και η πολιτεία θα νιώθει περήφανη για το έργο της.
Γ) Όπως είπαμε κάθε ομάδα έχει έναν κεντρικό προπονητή και διαφορετικούς για άμυνα και επίθεση οπότε οι εκπομπές λόγου με τηλεφωνήματα στο ραδιόφωνο θα γινόντουσαν οκτάωρες προκειμένου κάθε φίλος ομάδας που παίρνει να μπορεί να τοποθετηθεί με την άνεση του για τα λάθη καθενός εκ των τριών προπονητών πέρα από τη γενική ανάλυση του ματς.
Δ)Δεν υπάρχει πέναλτι! Δηλαδή υπάρχει αλλά έχει το νόημα της ποινής που απλά υποχρεώνει την ομάδα να καλύψει παραπάνω γιάρδες. Οπότε άτιμο κοράκι όπως και να νιώθεις στο «Φαληρικό στάδιο» να δω τι θα επινοήσεις...
Ε)Η ανάλυση της τακτικής από μεγάλες προσωπικότητες άλλων χώρων θα μπορούσε να έχει μεγάλο ενδιαφέρον. Δηλαδή :
-Ήμαρτον ρε παιδί μου, μου βάζει το γουάιντ ρισίβερ πάνω στον ασβέστη, βάλτονα ρε στον άξονα να κάνει παπάδες. Ή
-Μα είναι ''τούρτερ-ντακ'' αυτός που έχουν; Αυτός δε μπορεί να πετύχει ελέφαντα στο χολ θα βγάλει και πάσα; Κρέμασμα στο Σύνταγμα θέλει...
ΑΡΝΗΤΙΚΑ(-)
Α) Η εξοικείωση με τους νέους κανονισμούς δε θα είναι εύκολη υπόθεση. Στο πρώτο αγώνα που θα διεξαχθεί και στο πρώτο φυσιολογικό (γι'αυτό το άθλημα σκληρό για τα άλλα) τάκλιν οι μισοί θα ζητάνε απευθείας κόκκινη και οι άλλοι μισοί αντιαθλητικό.
B)Αποκλείει κανείς με το παρελθόν μας σα χώρα που ακόμα και μέλη της κυβέρνησης έχουν μπει στο στόχαστρο παρόμοιων ενεργειών πως δε θα υπάρξουν προσπάθειες κι επιτυχία υποκλοπής των συνομιλιών του προπονητή για τα συστήματα;
Γ)Οι διαιτητές σε ορισμένες περιπτώσεις έχουν δικαίωμα να δουν το ριπλέι σε κρίσιμες αποφάσεις και να συσκεφτούν(όχι δεν επιτρέπεται να καθορίσει ο τέταρτος από τις εξέδρες αν μετράει το «τατσντάουν» αυτά μόνο εδώ γίνονται), οπότε θα χαθεί η αγαπημένη ατάκα <<Ο διαιτητής δεν έχει τη δυνατότητα να δει επανάληψη της φάσης>> κι έτσι η Κυριακή μας θα γίνει φτωχότερη.
Τελευταία επεξεργασία:
