Η προοδευτική φορολογία είναι -ως γνωστόν- το σύστημα-darling της αριστεράς και του πασόκ.
Να πληρώνουν όσο το δυνατόν περισσότερα οι πλούσιοι -και ει δυνατόν να τους στείλουμε στο Γκουαντανάμο- και λιγότερα ή καθόλου οι φτωχοί. Μιλάμε φυσικά για τις ποσοστιαίες κλίμακες.
Θα σας αποδείξω όμως ότι πρόκειται για μία οφθαλμαπάτη.
Πως θα το αποδείξω ;
Υποθέστε ότι κάθομαι μπροστά σε ένα τραπέζι πάνω στο οποίο υπάρχουν δέκα εκατομμύρια ευρώ.
Αυτά τα λεφτά μου τα έχουν δώσει οι τράπεζες χωρίς να εμπλέκεται πουθενά το νομισματοκοπείο να κόψει τίποτα μονέδα.
Ο σκοπός μου είναι να πληρώσω τις αμοιβές που δικαιούται ένας μικρός πληθυσμός στο τέλος του οικονομικού έτους και ταυτόχρονα να κρατήσω και τους φόρους.
Είναι δηλαδή όπως ακριβώς λειτουργεί η ελεύθερη αγορά, μόνο που τα μετατοπίζω όλα χρονικά στο τέλος του οικονομικού έτους και στο τραπέζι μου.
Ο πρώτος που προσέρχεται είναι ένας μεγαλοδικηγόρος και μου καταθέτει αποδείξεις και παράβολα ύψους 300,000 ευρώ. Κάνω τον υπολογισμό και του λέω "εσύ θείο φορολογείσαι με 80,000 ευρώ, τσίμπα διακόσα είκοσι λοιπόν από εμένα και στο καλό".
Δίνω τα 220 και τα 80 τα βάζω σε ένα συρτάρι.
Ο δεύτερος είναι ένας μάγος voodoo και μου προσκομίζει αποδείξεις για 40,000 ευρώ. Του λέω αυτουνού "ο φόρος σου είναι 6,000 ευρώ, πάρε 34 χιλιάρικα και είσαι τζας".
Αυτό συνεχίζει μέχρι να εξαντληθεί ο πληθυσμός και πληρώνονται όλοι για το προηγούμενο έτος κάθε φορά.
Με το σύστημα της προοδευτικής φορολογίας τι παίζει λοιπόν ;
Παίζει ότι εμένα, σαν έφορα, θα με συνέφερε να πληρώσω μόνο ένα άτομο με τα δέκα εκατομμύρια ώστε να εισπράξω το μεγαλύτερο ποσοστό φόρου. Ενώ αν είχα να πληρώσω πολλά άτομα με ποσά γύρω στα 10-20 χιλιάρικα τον καθένα θα έπαιρνα ελάχιστα ή και ακριβώς μηδέν αφού έως τα 10,000 ευρώ ισχύει το αφορολόγητο.
Άρα το κράτος θέλει -και πρέπει- να ευνοεί τους πλούσιους, εισάγοντας παράλληλα χαράτσια και διακανονιστικούς φόρους για τους φτωχούς.
Εξαιρείται βέβαια το δημοσιοκαφριστάν που είναι αφορολόγητο. Οι του δημοσιοκαφριστάνς πληρώνουν κι αυτοί φόρους αλλά είναι εικονικοί. Διότι τι νόημα έχει να συζητάμε για φόρους σε χρήματα που είναι μετρημένα εκ των προτέρων ;
Αφού λοιπόν το κράτος καταστρέψει όλους τους μικρο-μικρομεσαίους, για να μην πεινάνε και κάνουν φασαρία, στέλνει και ένα αυτοκίνητο του Ερυθρού σταυρού να τους μοιράζει φασόλια.
Έτσι δουλεύει το σημερινό σύστημα.
Η επίπεδη φορολογία τώρα.
Κατ' αρχήν θα έπρεπε να υπολογισθεί έτσι ώστε το κράτος να παίρνει ακριβώς τα ίδια λεφτά που παίρνει και τώρα.
Δεν επιτρέπεται να πούμε σ' αυτούς τους τύπους "θα παίρνετε λιγότερα".
Θα έβγαινε λοιπόν ένας κοινός συντελεστής μεταξύ 15% και 20% υπολογίζεται.
Σαν αποτέλεσμα οι φτωχοί θα έχαναν ένα μικρό ποσοστό αγοραστικής δύναμης αλλά με το trickle down effect θα αποζημιωνόντουσαν κάπως.
Οι δε πλούσιοι θα μπορούσαν να κάνουν περισσότερες επενδύσεις.
Δεν θα είχαμε όμως τα αντικειμενικά κριτήρια και άλλες παρόμοιες επινοήσεις που είναι σχεδιασμένες να πλήττουν τους φτωχούς.
Σαν αποτέλεσμα των τελευταίων το γράφημα της φοροδοτικής ικανότητας του συνολικού πληθυσμού της χώρας μοιάζει τώρα περισσότερο με μία … παραβολή που στρέφει τα κοίλα προς τα άνω παρά με … προοδευτική φορολογία.
Έτσι έχει η κατάσταση.
Καταλαβαίνω ότι οι φίλοι μας της αριστεράς τα ξύνουν όταν τα διαβάζουν αυτά.
Σύμφωνα με την αριστερή ιδεολογία των Μαρξ-Λένιν-Ένγκελς και Στάλιν θα έπρεπε να τρώμε καλαμπόκι όλοι, φτωχοί και (πρώην) πλούσιοι.
Είναι μία καθ' όλα αξιοσέβαστη άποψις που όμως δεν έχει σχέση με την παρούσα συζήτηση, γι αυτό και δεν απευθύνομαι σ' αυτούς.
Εν κατακλείδι όμως υπάρχουν πολλά και πολύ μεγάλα συμφέρονται που στηρίζουν το σημερινό σύστημα.
Αν είσαι η Mercedes Benz δεν σε νοιάζει να πληρώνεις υψηλούς φόρους. Σε νοιάζει περισσότερο να μην εμφανιστούν ανταγωνιστές.
Να πληρώνουν όσο το δυνατόν περισσότερα οι πλούσιοι -και ει δυνατόν να τους στείλουμε στο Γκουαντανάμο- και λιγότερα ή καθόλου οι φτωχοί. Μιλάμε φυσικά για τις ποσοστιαίες κλίμακες.
Θα σας αποδείξω όμως ότι πρόκειται για μία οφθαλμαπάτη.
Πως θα το αποδείξω ;
Υποθέστε ότι κάθομαι μπροστά σε ένα τραπέζι πάνω στο οποίο υπάρχουν δέκα εκατομμύρια ευρώ.
Αυτά τα λεφτά μου τα έχουν δώσει οι τράπεζες χωρίς να εμπλέκεται πουθενά το νομισματοκοπείο να κόψει τίποτα μονέδα.
Ο σκοπός μου είναι να πληρώσω τις αμοιβές που δικαιούται ένας μικρός πληθυσμός στο τέλος του οικονομικού έτους και ταυτόχρονα να κρατήσω και τους φόρους.
Είναι δηλαδή όπως ακριβώς λειτουργεί η ελεύθερη αγορά, μόνο που τα μετατοπίζω όλα χρονικά στο τέλος του οικονομικού έτους και στο τραπέζι μου.
Ο πρώτος που προσέρχεται είναι ένας μεγαλοδικηγόρος και μου καταθέτει αποδείξεις και παράβολα ύψους 300,000 ευρώ. Κάνω τον υπολογισμό και του λέω "εσύ θείο φορολογείσαι με 80,000 ευρώ, τσίμπα διακόσα είκοσι λοιπόν από εμένα και στο καλό".
Δίνω τα 220 και τα 80 τα βάζω σε ένα συρτάρι.
Ο δεύτερος είναι ένας μάγος voodoo και μου προσκομίζει αποδείξεις για 40,000 ευρώ. Του λέω αυτουνού "ο φόρος σου είναι 6,000 ευρώ, πάρε 34 χιλιάρικα και είσαι τζας".
Αυτό συνεχίζει μέχρι να εξαντληθεί ο πληθυσμός και πληρώνονται όλοι για το προηγούμενο έτος κάθε φορά.
Με το σύστημα της προοδευτικής φορολογίας τι παίζει λοιπόν ;
Παίζει ότι εμένα, σαν έφορα, θα με συνέφερε να πληρώσω μόνο ένα άτομο με τα δέκα εκατομμύρια ώστε να εισπράξω το μεγαλύτερο ποσοστό φόρου. Ενώ αν είχα να πληρώσω πολλά άτομα με ποσά γύρω στα 10-20 χιλιάρικα τον καθένα θα έπαιρνα ελάχιστα ή και ακριβώς μηδέν αφού έως τα 10,000 ευρώ ισχύει το αφορολόγητο.
Άρα το κράτος θέλει -και πρέπει- να ευνοεί τους πλούσιους, εισάγοντας παράλληλα χαράτσια και διακανονιστικούς φόρους για τους φτωχούς.
Εξαιρείται βέβαια το δημοσιοκαφριστάν που είναι αφορολόγητο. Οι του δημοσιοκαφριστάνς πληρώνουν κι αυτοί φόρους αλλά είναι εικονικοί. Διότι τι νόημα έχει να συζητάμε για φόρους σε χρήματα που είναι μετρημένα εκ των προτέρων ;
Αφού λοιπόν το κράτος καταστρέψει όλους τους μικρο-μικρομεσαίους, για να μην πεινάνε και κάνουν φασαρία, στέλνει και ένα αυτοκίνητο του Ερυθρού σταυρού να τους μοιράζει φασόλια.
Έτσι δουλεύει το σημερινό σύστημα.
Η επίπεδη φορολογία τώρα.
Κατ' αρχήν θα έπρεπε να υπολογισθεί έτσι ώστε το κράτος να παίρνει ακριβώς τα ίδια λεφτά που παίρνει και τώρα.
Δεν επιτρέπεται να πούμε σ' αυτούς τους τύπους "θα παίρνετε λιγότερα".
Θα έβγαινε λοιπόν ένας κοινός συντελεστής μεταξύ 15% και 20% υπολογίζεται.
Σαν αποτέλεσμα οι φτωχοί θα έχαναν ένα μικρό ποσοστό αγοραστικής δύναμης αλλά με το trickle down effect θα αποζημιωνόντουσαν κάπως.
Οι δε πλούσιοι θα μπορούσαν να κάνουν περισσότερες επενδύσεις.
Δεν θα είχαμε όμως τα αντικειμενικά κριτήρια και άλλες παρόμοιες επινοήσεις που είναι σχεδιασμένες να πλήττουν τους φτωχούς.
Σαν αποτέλεσμα των τελευταίων το γράφημα της φοροδοτικής ικανότητας του συνολικού πληθυσμού της χώρας μοιάζει τώρα περισσότερο με μία … παραβολή που στρέφει τα κοίλα προς τα άνω παρά με … προοδευτική φορολογία.
Έτσι έχει η κατάσταση.
Καταλαβαίνω ότι οι φίλοι μας της αριστεράς τα ξύνουν όταν τα διαβάζουν αυτά.
Σύμφωνα με την αριστερή ιδεολογία των Μαρξ-Λένιν-Ένγκελς και Στάλιν θα έπρεπε να τρώμε καλαμπόκι όλοι, φτωχοί και (πρώην) πλούσιοι.
Είναι μία καθ' όλα αξιοσέβαστη άποψις που όμως δεν έχει σχέση με την παρούσα συζήτηση, γι αυτό και δεν απευθύνομαι σ' αυτούς.
Εν κατακλείδι όμως υπάρχουν πολλά και πολύ μεγάλα συμφέρονται που στηρίζουν το σημερινό σύστημα.
Αν είσαι η Mercedes Benz δεν σε νοιάζει να πληρώνεις υψηλούς φόρους. Σε νοιάζει περισσότερο να μην εμφανιστούν ανταγωνιστές.
Τελευταία επεξεργασία: