Από το 2010 έχει εισαχθεί η φορολογία στο στοίχημα και συνεχίζει βέβαια.
Θυμάμαι τα παπαγαλάκια που σκούζανε "πο-πο κερδίζουνε στο στοίχημα και είναι αφορολόγητοι"
Λέγανε και το άλλο "γίνεται να υπάρχει κάποια συναλλαγή μη υποκείμενη σε φόρο ; ορίστε μας".
Ψευδή όλα αυτά βέβαια αλλά τα παπαγαλάκια τη δουλειά τους κάνανε και δεν σήκωνε και αντίρρηση - κάτω από τις αναρτήσεις τους τα σχόλια αναγνωστών ήταν κομένα.
Το κράτος βέβαια θέλει να βγάλει λεφτά και δεν το νοιάζει. Ούτε τους προηγούμενους, ούτε τους νυν, ούτε τους επόμενους. Αρκεί να βρεθεί μία φόρμουλα και παπαγαλάκια που θα την υποστηρίξουν.
Η αλήθεια είναι ότι το στοίχημα και το κάθε στοίχημα είναι φορολογημένα από χέρι, αλλά ας εξετάσουμε τις περιπτώσεις κάθε μία.
Πρώτον φορολογία στα κέρδη από το πρώτο ευρώ (που δεν έχει εφαρμοστεί όμως μέχρι σήμερα). Αυτό είναι άδικο, γιατί δεν είναι φόρος στο σύνολο της παικτικής δραστηριότητας. Δίκαιο θα ήταν αν στα 10,000 ευρώ που έπαιξα μέσα στο χρόνο κέρδισα 11,000 - μου φορολογείς το χιλιάρικο που κέρδισα. Αλλοιώς ;
Δεύτερον φορολογία στα μεγάλα κέρδη. Σε παραλλαγές αυτό ίσχυσε στην Ελλάδα. Ήταν ένα σκόντο που μας έκαναν αλλά και πάλι είναι άδικο όπως και το προηγούμενο,
Ποιά μεγάλα κέρδη ; Για μένα 50,000 ευρώ θα ήταν μεγάλα κέρδη. Αλλά για κάποιον άλλον που έπαιξε 70,000 και πήρε 50,000 επιστροφή, είναι ;
Τρίτον ο προκαταβολικός φόρος, ο παλιός φόρος Αγγλίας δηλαδή. Αν έπαιζα μία λίρα μου κρατάγανε 10 πένες και το στοίχημα μου άρα ήταν 90 πένες. Ή είχα το δικαίωμα να πληρώσω μία λίρα και δέκα πένες στο ταμείο και να παίζει η λίρα μου (βάζανε ένα τικ σε ένα κουτάκι που έλεγε "tax prepaid").
Μόνο αυτό λοιπόν το τελευταίο είναι δίκαιος -τυπικά- φόρος.
Δεν άρεσε και οι Εγγλέζοι τον κατήργησαν (το 2001 ο Μπλαιρ) αλλά αυτό είναι φόρος ενώ τα άλλα είναι υβριδικές καταστάσεις και αντισυνταγματικά.
Ισοδυναμεί όμως με σουπεργκανιοτάρισμα του στοιχήματος, με αυτό ισοδυναμεί.
Ποιό είναι το αποτέλεσμα ενός τέτοιου σουπεργκανιοταρίσματος ;
Το αποτέλεσμα θα ήταν κέρδη για το δημόσιο αλλά πτώση των τζίρων.
Όσο και να μην το καταλαβαίνουν οι παίκτες, να μην διαβάζουν εφημερίδες αλλά και όσο να μην αντιδρούν, θα αντιδράσει η άδεια τσέπη τους και οι τζίροι πέφτουν.
Έτσι έγινε με τον ιππόδρομο και απετέλεσε την αιτία -μαζί και με άλλα- να κλείσει στο τέλος.
Καταλήγουμε λοιπόν στο γνωστό από παλιά:
δεν μπορείς να φορολογήσεις μιά επιχείρηση τόσο πολύ ώστε να την κλείσεις και φυσικά θα κάνεις και τους εργαζόμενους σ' αυτήν άνεργους αν το κάνεις αυτό
Αλλά δυστυχώς στη χώρα μας οι εγκέφαλοι - ανεγκέφαλοι δεν τα καταλαβαίνουν αυτά.
Θυμάμαι τα παπαγαλάκια που σκούζανε "πο-πο κερδίζουνε στο στοίχημα και είναι αφορολόγητοι"
Λέγανε και το άλλο "γίνεται να υπάρχει κάποια συναλλαγή μη υποκείμενη σε φόρο ; ορίστε μας".
Ψευδή όλα αυτά βέβαια αλλά τα παπαγαλάκια τη δουλειά τους κάνανε και δεν σήκωνε και αντίρρηση - κάτω από τις αναρτήσεις τους τα σχόλια αναγνωστών ήταν κομένα.
Το κράτος βέβαια θέλει να βγάλει λεφτά και δεν το νοιάζει. Ούτε τους προηγούμενους, ούτε τους νυν, ούτε τους επόμενους. Αρκεί να βρεθεί μία φόρμουλα και παπαγαλάκια που θα την υποστηρίξουν.
Η αλήθεια είναι ότι το στοίχημα και το κάθε στοίχημα είναι φορολογημένα από χέρι, αλλά ας εξετάσουμε τις περιπτώσεις κάθε μία.
Πρώτον φορολογία στα κέρδη από το πρώτο ευρώ (που δεν έχει εφαρμοστεί όμως μέχρι σήμερα). Αυτό είναι άδικο, γιατί δεν είναι φόρος στο σύνολο της παικτικής δραστηριότητας. Δίκαιο θα ήταν αν στα 10,000 ευρώ που έπαιξα μέσα στο χρόνο κέρδισα 11,000 - μου φορολογείς το χιλιάρικο που κέρδισα. Αλλοιώς ;
Δεύτερον φορολογία στα μεγάλα κέρδη. Σε παραλλαγές αυτό ίσχυσε στην Ελλάδα. Ήταν ένα σκόντο που μας έκαναν αλλά και πάλι είναι άδικο όπως και το προηγούμενο,
Ποιά μεγάλα κέρδη ; Για μένα 50,000 ευρώ θα ήταν μεγάλα κέρδη. Αλλά για κάποιον άλλον που έπαιξε 70,000 και πήρε 50,000 επιστροφή, είναι ;
Τρίτον ο προκαταβολικός φόρος, ο παλιός φόρος Αγγλίας δηλαδή. Αν έπαιζα μία λίρα μου κρατάγανε 10 πένες και το στοίχημα μου άρα ήταν 90 πένες. Ή είχα το δικαίωμα να πληρώσω μία λίρα και δέκα πένες στο ταμείο και να παίζει η λίρα μου (βάζανε ένα τικ σε ένα κουτάκι που έλεγε "tax prepaid").
Μόνο αυτό λοιπόν το τελευταίο είναι δίκαιος -τυπικά- φόρος.
Δεν άρεσε και οι Εγγλέζοι τον κατήργησαν (το 2001 ο Μπλαιρ) αλλά αυτό είναι φόρος ενώ τα άλλα είναι υβριδικές καταστάσεις και αντισυνταγματικά.
Ισοδυναμεί όμως με σουπεργκανιοτάρισμα του στοιχήματος, με αυτό ισοδυναμεί.
Ποιό είναι το αποτέλεσμα ενός τέτοιου σουπεργκανιοταρίσματος ;
Το αποτέλεσμα θα ήταν κέρδη για το δημόσιο αλλά πτώση των τζίρων.
Όσο και να μην το καταλαβαίνουν οι παίκτες, να μην διαβάζουν εφημερίδες αλλά και όσο να μην αντιδρούν, θα αντιδράσει η άδεια τσέπη τους και οι τζίροι πέφτουν.
Έτσι έγινε με τον ιππόδρομο και απετέλεσε την αιτία -μαζί και με άλλα- να κλείσει στο τέλος.
Καταλήγουμε λοιπόν στο γνωστό από παλιά:
δεν μπορείς να φορολογήσεις μιά επιχείρηση τόσο πολύ ώστε να την κλείσεις και φυσικά θα κάνεις και τους εργαζόμενους σ' αυτήν άνεργους αν το κάνεις αυτό
Αλλά δυστυχώς στη χώρα μας οι εγκέφαλοι - ανεγκέφαλοι δεν τα καταλαβαίνουν αυτά.
